Vrijdag beleefden we de finale van Top 2000 De Covers. Daar kun je op deze site over lezen, je kunt foto's en filmpjes zien. En je kunt doorklikken om alle inzendingen te beluisteren.

Eén van die inzendingen was van het Hallehuiskoor. Da's het koor waarin ik zelf zing. Elke woensdagavond repeteren. En af en toe eens optreden. Volgens jaar mei zelfs in het theater ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het koor. Al is mijn geschiedenis er een stuk korter. Ik ben er ruim 2 jaar geleden gaan zingen.

Op zo'n woensdagse repetitie-avond ging het over de Coverwedstrijd. En al snel was het idee geboren om een Top 2000-nummer dat wij op ons repertoire hebben ook in te sturen. Niet voor de prijzen, wel om te laten horen wat wij kunnen. De Olympische gedachte.
Dus de week erna tijdens de repetitie 'Tous les garcons' van Francoise Hardy opgenomen en ge-upload.

Toen was er de finale-uitzending. Grondig voorbereid. 6 keer een top 5, 1 keer een top 10. In totaal dus 40 covers gemonteerd tot fragmenten om in de uitzending te laten horen. En een minitieus draaiboek gemaakt om al die fragmenten te kunnen laten horen, om alle winnaars te kunnen bellen. En de nummer 1 live te kunnen laten optreden.

En toen opeens.... hoorde ik door één van de fragmenten heen het intro van 'Tous les garcons'  zoals wij dat gezongen hadden met ons koor. Maar...dat hadden we niet gemonteerd?! Dat nummer zou niet te horen zijn?! Ik begreep er helemaal niets van en wilde net gaan roepen dat er iets helemaal aan het misgaan was.
Toen bleek dat de redactie het koor had uitgenodigd om te komen. Heel stiekem waren ze het AKN-gebouw ingekomen en gaan inzingen. En heel stiekem kwamen ze opeens zingend de uitzending binnenlopen.

En ik? Controlfreak die ik ben, die altijd precies wil weten wat er gaat gebeuren... ik wist van niks! Het hele koor was op de hoogte maar hield het geheim. De hele redactie al net zo, inclusief regisseur en technici. En ik? Ik stond op het verkeerde been. Maar vond het geweldig. Kijk maar naar het filmpje...